Opis
Amblyseius andersoni jest drapieżnym roztoczem należącym do rodziny Phytoseiidae – dobroczynkowate. Odżywia się przede wszystkim różnymi stadiami rozwojowymi przędziorków i pordzewiaczy, jajami i larwami mączlików, młodymi larwami wciornastków a także pyłkiem, rosą miodową i grzybnią. Jest wrogiem naturalnym takich szkodników jak między innymi: przędziorek chmielowiec (Tetranychus urticae), przędziorek owocowiec (Panonychus ulmi), przędziorek szklarniowiec (Tetranychus cinnabarinus), pordzewiacz pomidorowy (Aculops lycopersici), pordzewiacz jabłoniowy (Aculus schlechtendali), roztocz truskawkowiec (Phytonemus pallidus) i roztocz szklarniowiec (Polyphagotarsonemus latus). Optymalna temperatura rozwoju wynosi od 20 do 28°C, ale dobrze toleruje także niższe w granicach 10–14°C oraz bardzo wysokie prawie do 40°C i okresowy brak pokarmu. Jest wrażliwy na spadki wilgotności względnej powietrza poniżej 65%.
Cykl rozwojowy obejmuje stadium jaja, larwy, protonimfy, deutonimfy i osobnika dorosłego. Samica zjada dziennie do 5 młodych larw wciornastka. Może żyć do 3 tygodni i składa w tym czasie od 30 do 35 jaj. Z jaj rozwijają się larwy posiadające trzy pary odnóży. Larwy nie muszą pobierać pokarmu i przekształcają się w nimfy, które podobnie jak dorosłe roztocze mają cztery pary odnóży i intensywnie żerują. Spadek temperatury poniżej 10°C i krótki dzień indukują u A. andersoni diapauzę. Ze względu na swoje małe rozmiary i białawe przeźroczyste zabarwienie, roztocze te są trudne do zauważenia. Poruszają się bardzo szybko na spodniej stronie liści i często gromadzą wzdłuż ich żyłek.
