Samice i nimfy tych owadów mają ciało pokryte charakterystyczną wydzieliną woskową wytwarzaną przez gruczoły ochronne. Samce w odróżnieniu od samic posiadają skrzydła i mogą latać ale nie pobierają pokarmu. Mało ruchliwe samice i nimfy wysysają sok z roślin przez co deformują i odbarwiają ich liście oraz pędy pokrywając je słodką wydzieliną czyli spadzią na której następnie rozwijają się grzyby sadzakowe. Ograniczeniu ulega fotosynteza i transpiracja a rośliny mogą tracić kwiaty i owoce, więdnąć i obumierać.

Łatwo rozprzestrzeniają się z sadzonkami. Zaatakowane rośliny tracą wartość handlową i są źródłem dalszych infekcji. Rzadziej występują na warzywach. Mogą zasiedlać na przykład: ogórki, melony, oberżynę i paprykę. W Polsce występują często wełnowiec szklarniowy (Pseudococcus affinis) oraz wełnowiec cytrusowiec (Planococcus citri).